Bozuk blog ben lan çok sinirlerim... Hatta o kadar bozuk ki, cümlelerime yansıdı bu bozukluk. En devrik cümle, benim cümle. Höylölöhöy...
Shateiel'in blogunu geziyordum dün gece. Ve işte o an dünyamı yıkan o sarsıcı gerçekle yüz yüze geldim. Hayal kırıklarım Şebnem Ferah'ın 'can kırıkları'ndan bile fazlaydı. Müthişti. Üst üste koysan Everest'i bilem geçerdi.
Yazılarımda sıklıkla geçen, bayıla bayıla kullandığım "parende" sözcüğü, aslında "perende"ymiş. Laaan... Bu bana yapılır mı! Perende diye şey mi olur allasen? Parende o be, parende. TDK doğrusunu bilmiyorsa ben ne yapayım. Hem perende'nin söylenişi de hoş değil ki. B.k gibi beee! Oysa parende öyle mi? Bakın söylenişi bile nağadar artistik.
Çok hüzünlendim be. Bu acı gerçeği öğrenmeyi bünyem kaldırmadı. Gidip Selpak alayım da gözlerimi ve sümüklerimi sileyim. Yok yok, Solo alayım. Ne de olsa, hem yumuşak hem hesaplı. Filleri yok gerçi ya neyse.
